De stad Béthune is gebouwd op een verhoging van 42 meter, die het einde aangeeft van de golvende heuvels van de zuidelijker liggende Artois. Ten noorden van de stad begint bij het Laagland van Béthune de laagvlakte van Vlaanderen.

In 1918 werd deze stad vrijwel volledig verwoest. Tussen 1920 en 1927 werd het nieuwe stadscentrum opgetrokken. De huizen om de Grand'Place in Art Deco tendens, hebben als gemeenschappelijke leidraad de topgevels.

Het enige overblijfsel uit vroeger tijden is de beltoren, die Béthune van het koninkrijk cadeau had gekregen voor zijn trouw aan de kroon. Dit historische monument staat op de UNESCO-lijst van Werelderfgoed. Het is een soort heerlijke vestingtoren en staat symbool voor de door de gemeente verkregen vrijheden en vrijstellingen.

Vandaag helpt dezelfde beltoren menig Béthunois de dag door met een schitterend carillon van 35 klokken.